I Will Survive
At first I was afraid, I was petrified
อะ...อะ…เริ่มทำหน้าสวย ขยับปากตามละสิ ยิ่งพอมาถึงท่อนนี้...ก็เต้นกันสุดชีวิต
I’ve got all my life to live
I’ve got all my love to give
And I will survive
I will survive…Hey…Hey…
เชื่อได้ว่าสักครั้งในชีวิตที่เราต้องเคยมันส์กับเพลงนี้กันบ้าง I Will Survive ของป้า Gloria Gaynor
ก็เหมือนอย่างสิ้นปีที่ผ่านมา ผมไม่ได้ไปฉลองที่ไหน อยู่บ้าน พอตี 1 เท่านั้น ติ้งหน่อง…ติ้งหน่องอยู่หน้าบ้าน เปิดประตู โผล่กันมาร่วม 10 ชีวิต บอกว่าคิดถึงแล้วก็มากันแบบ I Will Survive จริงๆ โอนเอนไป-มาพร้อมกลิ่นละมุด หอมแบบพองามทั้งชายและหญิง บอกว่ารักเพื่อน อย่างไรก็ต้องมา มาพร้อมกับความหิว
ผมน่ะชินแล้ว แบบนี้มีบ่อย แต่ก็เป็นเพื่อนรักกันจริงๆ มีอะไรพอจะประทังชีวิตได้บ้าง แหม…คุณครับ หากมีใครมาถามคุณเช่นนี้ คุณจะไล่เพื่อนไปเซเว่นหรือ ดูใจร้ายไปนะ แม้ผมจะไม่ได้เป็นครูกุ๊ก (ที่เพิ่งจบไปไม่นาน) เพราะเทียบความหล่อกับเคนไม่ได้ แต่ใจดีไม่แพ้กัน เลยบอกไปว่ากล้ากินไหม แล้วก็รอได้ไหม
ไม่ถึง 10 นาที ระหว่างนี้ก็ดื่มกันไปก่อน ไหนๆ ก็ไหนๆ ผมประเดิมก่อนเลย ก็แหมคุณ กลิ่นคนเมาน่ะ แรงจะตาย ถ้าเราต้องอยู่ท่ามกลางคนพวกนี้มีวิธีเดียวคือต้องเมาด้วย มิฉะนั้นคุยกับพวกเขาไม่รู้เรื่อง
ระหว่างนั้นผมก็ต้มน้ำก่อน เชื่อไหม จะทำอะไรยังไม่รู้เลย มีเส้นพาสต้าอยู่ รอดตายละพวก แต่จะทำหน้าอะไร ซอสอะไร อย่าคิดให้ยาก ถามหน่อย คนเมาต้องไปต่อที่ไหน ร้านข้าวต้ม ผมใช้เวลาประมาณ 15 นาที ยกอาหารออกมาให้ชาว I Will Survive กินทุกคนกินแล้วทำหน้างงๆ ไม่ใช่ว่าอาหารของผมไม่อร่อย แต่ทุกคนสงสัยว่ามันคืออะไร
ผมบอกว่าพาสต้า แต่หลายคนบอกว่าไม่ใช่ มันเป็นอะไรมากไปกว่านั้น แล้วมีการถกเถียงกันด้วย บ้างก็ว่าผมทำฟิวชั่นฟู้ด คอนฟิวชั่นฟู้ดส์ มีตัวแม่นางหนึ่งเอ่ยมาว่าฉันว่ารสชาติมันเหมือนกับอะไรสักอย่างที่กินกับข้าวต้ม แล้วเธอก็กรี๊ด...ด ต้อนรับปีใหม่ว่า ปอม…แกทำพาสต้ายำไย่เค็มกับผักกาดดอง กรี๊ด...ดด รอบ 2 เริ่ดมาก เธอบอก แล้วทุกคนก็เออ…ใช่ คิดได้อย่างไร ผมบอกไปตามตรงว่า ไม่ได้คิดเองหรอก เคยกินที่เชียงใหม่ มีผู้ชายทำให้กิน ชาว I Will Survive ตั้งใจฟังพลางจิบไวน์และใช้ส้อมม้วนพาสเข้าปาก
- เรื่อง/สไตล์
- : ธนทรรศน์ วรางค์รัตน์
- ช่างภาพ
- : ฐิระวิชญ์ ล้อเลิศรัตนะ
อ่านบทความเต็มได้ใน
นิตยสาร VOLUME เล่มที่ 114: WEBSTER
ปักษ์หลัง มกราคม 2553
