ภาณุ ตรัยเวช
อ่านด้วยรัก เขียนด้วยรัก
เมื่อพูดถึง ‘รางวัลซีไรต์’ รายชื่อนักเขียนทรงคุณค่ามากมายผุดขึ้นมาในห้วงความทรงจำ...
เริ่มจากรุ่นเก๋าอย่างคำพูน บุญทวี เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ วาณิช จรุงกิจอนันต์ อังคาร กัลยาณพงศ์ ไล่เรียงขึ้นมาจนถึงผู้ได้รับรางวัลคนล่าสุดในปี 2552 อย่างอุทิศ เหมะมูล จากนวนิยายเรื่อง ‘ลับแล, แก่งคอย’
รางวัลซีไรต์ (S.E.A. Write) มีชื่อเต็มว่า รางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (Southeast Asian Writers Award) เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2522 เป็นรางวัลประจำปีที่มอบให้แก่กวีและนักเขียนใน 10 ประเทศสมาชิกแห่งสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในปัจจุบัน ซึ่งงานเขียนที่ได้รับรางวัลเป็นผลงานที่ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวาง และมีงานเขียนหลากหลายรูปแบบที่ได้รับรางวัล เช่น กวีนิพนธ์ เรื่องสั้น นวนิยาย ละครเวที คติชนวิทยา รวมไปถึงงานเขียนด้านสารคดีและงานเขียนทางด้านศาสนา
สำหรับนักเขียนทั้งหลายเพียงแค่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอันทรงเกียรตินี้สักครั้งก็นับเป็นความภาคภูมิใจและเกียรติประวัติแก่ชีวิตบนถนนสายน้ำหมึกแล้ว
“การที่นักเขียนคนหนึ่งจะลืมตาอ้าปากในสังคมโลกได้ก็ต้องได้เข้าชิงซีไรต์ เป็นการวัดตัวเองด้วยว่าแนวทางของเราไปด้วยกันกับตลาดและรสนิยมของคณะกรรมการ ผู้ทรงคุณวุฒิและวัยวุฒิแค่ไหน” ปลาทู-ภาณุ ตรัยเวช หนึ่งในผู้เข้าชิงรางวัลซีไรต์รอบสุดท้ายปี 2549 จากเรื่อง ‘เด็กกำพร้าแห่งสรวงสวรรค์’ และ ปี 2551 จากเรื่อง ‘ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้ตรอมตรม’ ในรวมเรื่องสั้นชุดวรรณกรรมตกสระ แสดงทัศนะเกี่ยวกับประเด็นความสำคัญของรางวัลนี้
- เรื่อง
- : อรสา อินทบุตร
- ช่างภาพ
- : อรรถพล วงษ์สถิตย์
- ผู้ช่วยช่างภาพ
- : ธีรพงศ์ ศุภเกียรติ์มงคล, เกตุสกล ศีลเตชะ
- สไตลิสต์
- : อนรรฆ อนันต์
- ผู้ช่วยสไตลิสต์
- : อภิรัชย์ มหามงคล
อ่านบทความเต็มได้ใน
นิตยสาร VOLUME เล่มที่ 116: PASSION
ปักษ์หลัง กุมภาพันธ์ 2553
